حالا می‌شه سال‌های سیاه را فراموش کرد

زمان لازم است و شکیبایی می‌خواد تا مردمی به آن میزان از خردمندی برسند تا برای مردی که زمانی جوک‌هایی با عنوان گربه نره می‌ساختند و مایه‌ی تفریح‌شان بود؛ مردمی که روزی برای هر کلام بی‌معنی یا بامعنی یا پر از شقاوت یا عطوفت مرد دیگری ضجه سر میدادند و به پیشانی میزندند؛ مردمی که روزگاری آن مردی برای‌شان کاریزما داشت که فرمان جنگ میداد، نه آن مردی که برای پسر کشته شده‌اش گریه سر میداد یا حتا برای جوان‌هایی که اعدام می‌شدند، دل سوزاند ومی‌جنگید؛ بفهمه که تفاوت هست و کدام یکی را حرمت بگذاره.

چند دهه گذشت. اما حالا دیدن خرد این مردم باعث می‌شه آن سال‌های سیاه را فراموش کنم.